Oğlum doğduğundan beri yerde olma fikrini hiç sevemedi. O nedenle emekleyeceğini hiç düşünmedim ve gerçekten de öyle oluyor. Zorunlu olduğu zaman komando er misali sürünüyor ama ağlaya ağlaya :) 3 buçuk 4 aydan beri ayaklarının üzerinde Kaan :) Bir kere dikildi, sonra hep ayakta durmak istedi. Kemik gelişimi için zararlı olduğunu söyleyen doktorlar olduğu gibi hiç bir zararının olmayacağını söyleyenler de var. Ben de çocuk hazır olmadığı sürece bir şey yapmaz diye düşünenlerden olduğum için istediğini yaptım. Nitekim şu anda yürüme hazırlıkları yapıyor Kaan paşası :) Bütün gün elimden tutup yürüse ondan mutlusu yok fakat buna ne bel ne de ayaklar dayanıyor :) Koltuk kenarından tutup ayağa kalkma, sonrasında sıralama durumları mevcut (hatta en son mutfağa 2 dk için gittiğimde yerde oturan oğlumun peşimden gelmek için L koltuğun başından tutmak suretiyle kalkıp, sonuna kadar yürüyüp, koltuğun sonuna gelince de pat diye düştüğünü de belirtmek istiyorum). Düşmeler, çarpmalar, vurmalar had safhada. Her seferinde bir şey olacak diye ödüm kopuyor.
Onun dışında maşallah diyerek söylemeliyim ki oğlum yemek yemeğe bayılıyor :) Öyle çok kilolu değil, son zamanlarda hareketlerinin artması nedeniyle de kilo alımı neredeyse durdu ama bunun endişelenilecek bir şey olmadığını biliyorum. Mama sandalyesine oturur oturmaz sabırsızlıktan bağırıp ağlamaya başlıyor ta ki ilk kaşık ağzına girinceye kadar (benim de iki ayağımı bir pabuca sokuyor) :). Genelde bütün hünerlerini mama sandalyesinde gerçekleştiriyor sanırım bu da yemek yerken mutlu olduğunun kanıtı :) Alkış deyince eller çırpılıyor. Hadi oğlum "babam gelsin dur dur.." yap deyince tek el açılıp diğer elin işaret parmağıyla avucuna sayıyor. Kafasını yana çevirip hızla bize doğru tekrar çevirip ce-e yapıyor. Defalarca o kafa bir sağa bir sola çeviriliyor. Bazılarından yavaş yavaş vazgeçmeye başlıyor. Keşke video çekseydim diyorum. Bundan sonra kulağıma küpe olsun.
Bu da Kaan'ın evde ısırılmadık bir şey bırakmadığının göstergesi :)
Bu sıpalıkların devamı gelecek.. :)
Şimdilik bu kadar.
Bir de şey. Ben bu küçük adama aşığım yaa :) Her ne kadar bazen anamdan emdiğim süt burnumdan gelse de bir gülüşü dünyaya bedel :) Allahım onu ve tüm kuzucukları korusun..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder